روزی روزگاری

سلام . خوبین ؟

من زیاد بد نیستم . فقط باید بگم توی این چند روزه و توی این هفته و هفته های بعد پدر در اومده  . هر روووووووووووووووووز امتحان دارم  . دلم برای خودم و دوستام خیلیییییی می سوزه . بمیرم الهی برای خودم  . بقیه هم برای خودشون بمیرن  . به من چه ؟ مگه من مسئول بقیه هستم ؟

خوب توی این هفته و هفته ی پیش و البته سال هاست که اتفاقات جور واجور و …. میفته . ۲ تا اتفاقی که توی این دو هفته توی مدرسمون افتاد رو بگم براتون   .

یکشنبه ی هفته ی پیش بود ؟؟؟؟؟ یا خدا شنبه بود ؟ نه همون یک شنبه بود . که جلسه ی دبیران بود و همه ی دبیرا جمع شده بودن توی سالن مطالعه ی اون یکی ساختمونه ( مدرسمون ۲ تا ساختمون داره . یکی که کلاس ها و نماز خونه و …. هست . یه ساختمون ۲ طبقه هم داره که آزمایشگاه فیزیک و آزمایشگاه شیمی – زیست و کتابخونه و سالن مطالعه هست . و البته یه جای دیگه از حیاط هم یه ساختمون هست که کارگاه کامپیوتره ) . خلاصه ما هم اومدیم بیرون از کلاس  ( این که چشمام این جوری میشه اینه که ما اصولا از کلاس بیرون نمیایم  . می ترسیم خسته بشیم ) و اومدیم نشستیم زیر پارکینگ . ( من – فروزی – سوری – لیلی – لاله – یاسی و …. ) .
که یه دفعه دیدیم مدیرمون اومد طرفمون . ما هم هی اهمممم اوهوووووووم لیلی چیزه, موبایلا رو قایم کن . لیلی تا به خودش جنبید مدیرمون گفت : موبایلتو بده ببینم .    . اونم فقط موبایل فروزی که روی پاش بود رو داد . وای اینقدررررررررررررر عصبی شدیم که نگو  ( نگید  ) . بعد از زنگ هم رفتیم با ناظممون گفتیم خانوم لطف کنید موبایل رو بدین . اونم گفت : عمراااااااااا . حتی اگه مادر پدرتونم بیان نمیدیم بهشون .           .
دیگه مامان خانومی فروزی گلی با مدیرمون صحبت و از این حرفا . ایشونم گفته بوده باشه میدیم فردا موبایل رو بهش .
فرداش شد . بازم ناظممون گفت نهههههه باید شورا گرفته بشه .  ………..
در طی صحبت هایی که با مدیر آموزش پرورش شد ایشون اعلام کردن که هیچ گونه منع قانونی وجود نداره .
دیگه خلاصه به یه زوووووووووووور و زحمت و اومدن مامان خانومی و آقای پدر فروزی جونی ( سه شنبه ) موبایل به صاحبش باز گردونده شد  .
بمیرم برای فروزی جونم ۲ روز بی موبایلییییییی چی کشید  . معلوم نبود گوشیش شبا سرش کنار سر کی میذاشت می خوابییییییییییییید    .

اون روز دوشنبه ( همین هفته ) هم امتحان ادبیات داشتیم . لیلی برداشت با خودش کتابش رو آورد سر صف . یه دفعه ناظممون اومد کتابا رو همه جمع کرد . ( کتاب مریم – رضوان – لیلی – یاسی )  . بعدم دیگه هررررررررر کاری کردیم کتاب رو  پس نمی دادن  .
ما رفتیم نمایشگاه کتاب و اومدیم و ایناااااا . بعد به آقای رشید پور جون گفتیم : آقا شما حالا یه زحمتی بکشین بدن این کتاب بچه ها رو . حتما روی شما رو زمین نمیندازن . گفت باشه حالا تا ببینم چی میشه .
دیگه همه با هم ( تجمع عمومی  ) کردیم در دفتر مدرسه . بعد آقای رشید پور اومد گفت : بدین کتاب بنده خدا ها رو . 
                                           
در عین ناباوری دیدیم ای وللللل قشنگ کتابا رو دادن .
حالا اگه شما هم مشکلی داشتین بگین من به آقای آقای رشید پور بگم بیاد یه صحبتی کنه   .

از نمایشگاه که برگشتیم بچه ها داشتن کتاباشون رو به آقای رشید پور نشون میدادن . بعد فروزی داشت کتابایی که لاله واسه خواهرش خریده بود رو بهش میداد ( حسنی بود  ) و کتاب تست عربی رو میذاشت توی کیفش . آقای رشید پور : خوب چرا تا چیزی می خری که نمی فهمیشونننننن  . ( حسنی + تست عربی )

              خیلی ها معنای امید را ,

              از زمین های خاکی نا کجا آباد آموختند .

             چشم به آسمان ندوز

             قرار نیست همه ی اتفاق های بزرگ ….

            همیشه از آنجا شروع شود !!!!

قربونتون . مواظب خودتون باشید .

پی نوشت : قرار بود توی این هفته بوشهر بیشترین بارون خاور میانه رو داشته باشه . اما همون شد که خودم گفتم  . دریغ از یه قطره . فقط یه شب ۱ ساعت بارون اومد .

آنچه امروز به عنوان شعر معاصر ایران, خود را به دوستداران و خوانندگان باز می تاباند دستاورد شکوفیده شکوهمند عرق ریزان روح و جان بزرگانی است که هر کدام از سمتی و سویی از این جغرافیای دیر سال با باری از نشانه های فرهنگی و نشات های هنری و ادبی در این پهنه بر دیوان شعری ایران مهین فزونی بخشیدند و به خوش آیند رسم پیشینیان خویش از کلام و کلمه بنایی را پی افکندند که انسان ها را هم چون آینه هایی رو در رو به جاودانگی گسیل می دارد .                                       

رهگذری که نیمای یوش با خلق و خلاقه ی بی محابایش بسان داروگی نوید بارانش داد و افسانه های شعر ایران را ماننده ی صور فلکی به نقش در آورد و در هیات نمایی نزدیکی نمایانش ساخت .

و آن گاه ستارگان سپهر این گردون شعر و موسیقی غزل ها سرودند و سپید سر دادند …. تا بامدادی همواره از پشت کوهساران به میان آید و امیدی جاودان از خراسان قدیم, زرتشت را دوباره به نجوا نشیند  و فروغ, روشنای تولدی دوباره گردد و سهراب, آب ها را به ترانه آورد . آری ;از این کاروانیان, یکی شاعر دشت ها و دریاها شد . شاعری اندیشناک دیدار دوباره ی نیما ! آتشی که زخمه های درونش از همان آغاز هم, آهنگ دیگری را در آواز می خواندند و شعری بلند در وصف گل سوری سرودند . خنیایی که در سرنا دمیده می شد باری از ابتدای خزر بود تا انتهای خلیج !

این بار شاید شاعری صور فلکی را تکمیل می نمود, که گندم و گیلاس را برای لنگرگاه همیشگی اش, بوشهر, گرد آورده بود تا حادثه ای در بامداد او را با مردمان آبادانش تنها نگذارد و غزل غزل های سلیمان, منوچهر آتشی را همواره در تخلص شاعری خویش بشناساند ….

و سالی می رود اکنون, از بدرود اندوهناک شاعری که لحظه ی دیدارش, مجال خواندن تک بیت غزلی بی انجام بود و حادثه باز هم پیش از آن فکر کنی روی داده بود و شاعر حالا آرام گرفته در میان آواز های خاک ….

هماره باد آواز های آتشین اش ….

دیروز مراسم سالگرد مرحوم منوچهر آتشی بود . اینم شعر یکی از شاگردان ایشون .

 روزی که آمدم

 کنار پنجره پی شعر هایت

 گرم شوم و آهسته برویم

 تو سبز می نوشتی و آفتابگردانی نامش را به من گفت

 و من جوانه زدم در نگاه پدرانه ات

 حالا کدام شاخه در هوای بی تو جسارت روییدن دارد

 هنوز اشتیاقی را که در سر بالایی کوچه نور را نمی دید , یادم هست .

 و آن فنچ پیری که سر در گریبان نبودنت فرو می برد

 یکشنبه ها بر ایوان لحظه هایت

 خیره در زمزمه ها و آتش سیگارت

 هنوز یادم هست

 روزی که آمدم و تو از آمدنم شاد شدی

 گفتم دیشب آهنگ دیگر خواب از چشمانم ربود

 و من تا صبح پلاسیدم

 شعر گفتم و انگار صدای ترکیدن استخوان هایم را می شنیدم

 خندیدی و گفتی

 کاش نبود شعر .

      << مرگ تو محبت را به چوب و فلک کشید . >>

                                                        طاهره خدیری 

   عکس ۱         

  عکس ۲     گروه موسیقی . حسام و حماسه حق پرست و ….

  عکس ۳

  عکس ۴

  عکس ۵

  عکس ۶        در آینده قراره این شکلی بشه اونجا.( کنار مقبره ی شیخ حسین چاهکوتایی )

  عکس ۷        شیرین آتشی .

پی نوشت در مورد عکس ها : ببخشید کیفیت عکس ها خوب نیست . آخه فاصله ی ما خیلی دور بود و مجبور بودیم خیلی زوم کنیم به خاطر همین این طوری شد .

سلام . خوبید ؟؟؟؟

دیروز یه چیزی رو یادم رفت بگم که خیلی هم مهم بود  . حالا امروز میگم خدمتتون  .

یه چند روزی بود که واسه کلاس ما و اول۲ وایت برد جدید خریده بودن و دیروز که رفتیم مدرسه دیدم به به نصب شده رو دیوار و دیگه حالی به هولی  .

زنگ اول که امتحان عربی داشتیم . به یه زووووور و زحمتی امتحان رو دادیم . بابااااااا من به کی بگم آخه من تجزیه و ترکیب بلد نیستممممممم   . هر کاری هم کنم یاد نمی گیرم . البته توی این امتحان درست نوشتم همه رو    ….

ها داشتم از وایت برد می گفتم . خلاصه زنگ دوم فیزیک داشتیم . داشتیم نمونه سوال حل می کردیم . بعد نفر بعدی که رفت سوال حا کنه هررررررر کاری می کرد این نوشته های روی وایت برد پاک نمیشدن . فقط به یه زوووووور و زحمتی کمرنگ میشدن .

سوری رفت از دفتر کاور تخته پاک کن بگیره به ناظممون گفت که این اینجوریه . اونم گفت :
- خدا خیر نداده هااااااا . تخته ی اول ۲ هم همینطوره . جنسشون خوب نبوده .

خلاصه من که رفتم تمرین حل کنم دیدم نههههههه آقا این به این راحتیا پاک نمیشه . دبیرمون گفت :
- بریم توی کلاس پیش ریاضی بشینیم . اونا امروز نیستن .

دیگه خلاصه ما رفتیم و اینااااااا  .

زنگ بعدش هندسه داشتیم  . گفتیم بریم تو کلاس خودمون که دبیرمون نتونه تخته رو پاک کنه و ما هم وقت کنیم بنویسیم . آخه دبیر هندسمون اسپیدش رو ADSL هست  .

بعد ناظممون اومد گفت :
- بچه ها این پلاستیک پرس روی تخته رو در بیارین . 

خوب دهههههههه چه کار کنیم ؟ پرس بود اصلااااا مشخص نبود . ما هم فکر کردیم کسی که نصب کرده پلاستیک ملاستیکای روش رو در آورده  .

اینم حکایت وایت برد کلاس ما  .

سلام . خوبید ایشالا ؟ منم خوبم به لطف و عطوفت شما . چه خبرا ؟

من که حوصلم سر رفته  . شدیدم سر رفته .

هوا خوب شده   . کولر رو کمتر روشن می کنیم . الانم هوا ابریه . ایشالا بارون میاد . البته الان نم نم داره می زنه و به اصطلاح هوا ۲ نفره هست   . خیلییییییییی زیاد  . تا به دل منه بیچاره نمونه  . الان حال میده کنار دریا باشی  .
( اینجا الان جای فاطمه جونم خالیه که بگه : مثل خارجیا داریم در مورد هوا صحبت می کنیم  . قربونت برم خارجیه من . که دلم شدید برات تنگولیدهههههههه  ) .

این هفته هم همش به امتحان گذشت  . تا حالا امتحان لغو نکردیم  .
اون روزی خواستیم امتحان حسابان رو لغو کنیم . حالا زیادم جدی نبوداااااا . اما گفتیم حداقل آقای رشیدپور بدونه ما کی هستیم  .
بچه ها : آقای رشید پور ما اومدیم امتحان لغو کنیم . شما هنوز ما رو نشناختین  .
آقای رشید پور : ااااا نه بابا . شما هنوز رشید پور رو نشناختین . 
خلاصه دیگه بچه ها اومدن . اما آقا یادتون باشه ما ۲۰ نفریم شما  ۱ نفر  .

توی این هفته همش اینور اونور بودم .
جمعه : خونه لاله اینا ( حسابان خوندیم . )
شنبه : خونه دایی ( ناهار )  و بعدم خونه خاله جون (شام ) .
یکشنبه : خونه خودمون .
دوشنبه : خونه سوری اینا ( شیمی حل کردیم . )
سه شنبه : خونه سوری جونم ( عربی خوندیم . – من و فروزی ) . بعدشم قرار بود بیان دنبالم خونه سوری اینا . بعد مهشید زنگ شده میگه : دههههههه مگه تو خونه فروزی اینا نیستی ؟ ما اومدیم اینجا . حالا آقایون پدر میان دنبالتو ( من و فروزی )
بعدشم دیگه تا ۱۲ خونه فروزی جونم اینا بودیممممم .
بعد که اومدیم خونه …..
مادر خانومی : مریم خانوم اجازه می فرمایی فردا در خدمتتون باشیم ؟

دیروز دبیر آز فیزیک نیومد و ما هم با برو بچ نشسته بودیم و طرح می دادیم . یه طرح خیلییییی خشگل و توپی دادیم که خداییش تک بود  . اما چه کنیم که همش رویاست  . دیگه احتیاج به درس خوندن و این حرفا هم نبود . لازم به ذکر است که طرح مربوط به سال های آینده بود برای شغل آینده   .
به مادر خانومی که گفتم . گفت : ما با ۱۰۰۰ امید و آرزو شما رو می فرستیم مدرسه . شما اگه این حرفا رو بزنین وای به حال بقیه .               

خوب دیگه چی بگمممممم ؟ آهان فکر کنم این شنبه اولیییییین شنبه ای باشه که ما امتحان نداریم  . البته اینم به خاطر اینه که توی تقویم زده تعطیل رسمی . اما اون روزی توی اخبار گفت که تغییر کرده و تعطیل نیست  .

هااااااااا این یادم اومدم بگم تا یادم نرفته    .
یکشنبه بود که داوطلب شدم و جز برو بچ داوطلب رفتم واسه درس شیرییییین دین و زندگی و  گردن خودمو گذاشتم زیر گیوتین  .
بعد دبیرمون پرسید : مریم ۲ تا از معجزه های حضرت موسی رو می تونی بگی ؟
من : هنگامی که عصاش رو به زمین می نداخت به مار بزرگی تبدیل میشد . و هنگامی که دستش رو توی گریبانش می کرد و هنگامی که دستش رو بیرون میاورد دستش نورانی بود و همه جا رو روشن می کرد .
خانوم …. : می تونی بگی اسم این معجزه ی دومی چی بود ؟
من :  ……. همممممممم . جیب النور ؟
خانوم …. : نه . ید ( دست ) داره .
من : یدالنور ؟؟؟؟ 
خانوم …. : نه .
من : یدالله ؟
خانوم …. : نه عزیزم . ید بیضی ( بیضا ) .
اینم از اطلاعات عمومی بنده  . خواهش می کنم . خجالت زده نفرمایید  .

خوب فکر کنم خبر دیگه ای نباشه . اگه هم باشه من یادم رفته و جا انداختم . شرمنده .

قربونتون . مواظب خودتون باشید   .

سلام . خوبید ؟ خوشید به سلامتی ؟ ایشالا همیشه شاد و سر حال باشید دوست جونای من   . چه خبرا ؟ خوش می گذره ؟

ما ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ یعنی من ؟ نه بابا چه خوشی ؟ چه کشکی ؟ همش امتحان امتحان امتحان امتحاااااااان   . یکیش رو می خونی می بینی واییییی خدا اون یکی مونده ؟ اینقدرم هر کدوم زیادن که آدم نمی دونه باید از کجا شروع کنه به خوندن ؟

بعدم آقا ( آقایون – خانوما ) یه چیزی  . چه معنی میده یه دبییییییر روزی که درس خودش رو با یه کلاسی نداره واسه اون کلاس امتحان بذاره  ؟؟؟؟
مثلا همین دیروز . ما امتحان شیمی داشتیم . در حالی که اصلا درسی به نام شیمی دیروز نداشتیم . قرار بود که ساعت عربی ازمون امتحان بگیرن . دبیر عربی اومده میگه : ” اصلا با من هماهنگ نشده . تازه منم ساعتم رو می خوام . “  
                                      
خوب پس ما چه کار کنیم ؟؟؟؟؟؟؟
هیچی الان میگم خدمتتون .
دبیر شیمی محترم اومدن توی کلاس و ۱۰ دقیقه ی آخر کلاس رو گرفته . ۶ بارم رفت و اومد و شونصد تا مراقب عوض شد و فقط هم ۳۰ دقیقه بهمون وقت داده . ۱۵ دقیقشم که گفت : ” پاشین دیگه . پاشین . زود باشین دیگه . پاشین . دبیرتون می خواد بیاد سر کلاس . پاشین زوووووود . بیشتر از ۵۰ دقیقه هست که نشستین . “ 
                                       
آخرشم زدم امتحان به اون آسونی رو داغوووووون کردم . چون ۱۰ دقیقش که زنگ تفریح بود و بچه های کلاسای دیگه مدرسه رو گذاشته بودن رو سرشون و ………… ( زبان برای گفتنشون توانایی نداره   )

دیگه اینکههههههههههه . هااااااااااا . من بالاخره رفتم گوشی خریدم  . اما N72 نیست  . به جاش رفتم N70  خریدم . الان فکر کنید خیلی خنده دار شده  . من و مهشید گوشی هامون شبیهه همه    . اما خوب چه کار کنم دیگه ؟ از 6230 خسته شده بودم  . N72 هم فعال نمیشد . این یه دونه N70 فعال رو هم به زووووووووووووور پیدا کردم .

خو ب دیگه چی بگم ؟؟؟؟؟؟؟؟

ها از دبیر کامپیوترمون بگم      . 
امروز البته آییییییی جلوش ضایع شدم . آیییییی ضایع شدم که نگو …… نخیرم ضایع نشدم . خداییش راست می گم دیگه  .
آخه پرسید ساعت چند زنگتون می خوره ؟ 
بچه ها : ۱۰:۳۰ .
آقای …. موبایلش رو در آورده ساعت نگاه می کنه  ……   .
من : آقا مگه ساعت ندارین که واسه ساعتم موبایلتونو چک می کنین ؟  ( حالا آخه به تو چهههه؟ حتما دلش می خواد . )
آقای …. : نه ساعتم خرابه .
         حالا دروغااااااااااااااااااااااااا   ……..

این دبیر کامپیوترمون همه فن حریفه . دبیر آمار هست . دبیر کامپیوتر هست . رشته ی اصلیشم ریاضی بوده . نمی دونم ریاضی هم تدریس می کنه یا نه ؟؟؟؟؟
حالا فعلا در حال یاد گیری درس شیریییین  و بسیار سخت QBasic و Power Point  هستیم . ( خجالت داره واقعا  ) .

ااااااا راستی . بوشهر ۲ بار بارون اومده . الانم هوا تقریبا خوب شده . امروز صبح که عالی بود  . هوای شهرای شما چه طوره ؟

قربونتون . مواظب خودتون باشین  .

                        آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم

                        از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

                        تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم

                        شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیریم

سلام . خوبید ؟  دلم براتون خیلی تنگ شده بود . اما شرمنده توی این یه هفته که میومدم نت فقط وقت می کردم ای میل هام رو چک کنم . و به خاطر همین نمی تونستم به وبلاگای خشگلتون سر بزنم .

پنجشنبه شب ( هفته ی پیش ) بود که دیگه ما از خونه ی عموم اینا اومده بودیم و مادر خانومی و آقای پدر و مهشید می خواستن برن خونه ی یکی از دوستانمون که از شیراز اومده بودن تا برای پدرشون یه مراسم ختم ه م توی بوشهر بگیرن . منم چون حالم خوب نبود و دلم گرفته بود موندم توی خونه .
اومدم نت دیدم آقا افشین و داداش پویا هستن . یه کم باهاشون چتیدم . اما خوب حالم خوب نبود  . که حتی افشین گفت چشم زدما امروز حالت خوب نیست انگاری . با داداش پویا هم که می چتیدم گفتم که دلم شور می زنه و دلم گرفته . یادتونه ؟ 

دیگه شب که مادر خانومی اینا اومدن خونه دیدم یه ۵ – ۶ نفری هم از مهمونای دوستامون اومدن . چون تعدادشون زیاد بود یه سریشون اومده بودن خونه ی ما . دیگه خلاصه شب خوابیدیم و صبح قرار بود زود بیدار شیم که همه با هم بریم مسجد . که یه دفعه مادر خانومی اومد بیدارم کرد و گفت : پاشو می خوایم بریم خونه ی مادر بزرگ . گفتم : اونجا چرا ؟ گفت : بابابزرگ فوت کرده .
من :       

دیگه پاشدیم رفتیم و ….
بابابزرگم بعد از ۹ سال توی جا خوابیدن فقط به خاطر افسردگی  …. امروز بی حرکت تر از همیشه , حتی دیگه یه لرزش کوچیکم نداشت . دیگه مادر بزرگم رو به لحن خودش صدا نمی کرد . دیگه نفس نمی کشید …………    

از ساعت ۷ که فوت کرده بود و تا ۸ که ما رسیدیم و بعدم تا ساعت ۱۰:۳۰ که …….. ۱۰:۳۰ دیگه اومدن و بردنش سردخونه      . اولین بارم بود کنار یه کسی که فوت کرده نشسته بودم . اولین بار بود که می دیدم   .

روز تشییع جنازه هم که …… این دومین باری بود که توی تشییع جنازه شرکت می کردم . یه بار آقای آتشی ( پارسال ) , یه بارم این پدربزرگم .
<< چون پدر مادر خانومی که ۱۱ سال پیش فوت کردن نمی ذاشتن ما بچه ها بریم  . اون موقع با اینکه ۶ سالم بود اما هنوز معنی فوت شدت رو به معنی واقعی نمی فهمیدم . دیگه نمی فهمیدم که هیچ وقت آقا جون رو نمی بینم !!!!!!! >>
و اولین بارم بود که بالاس قبر وایساده بودم و همه چیز رو از نزدیک می دیدم . واقعا می ترسیدم  . نه ترس از اینکه یه روزی خودمم می خوابم توی همین جاها . ترس از اینکه پدربزرگم تنها می شد . البته جایی رو که گرفتن دقیقا بالا سر خواهرش هست  .
کی باورش میشد پدر بزرگم یه روزی بشه که ۹ سال توی جا بیفته و ………

روز یکشنبه هم توی مسجد مراسم داشتیم . ( توی این روزا من همیشه دیر تر از همه می رسیدم . آخه تا ساعت ۲ مدرسه بودم و تا می رسیدم میشد ۲:۲۰ …. ۲:۳۰ هم که باید می رفتیم مسجد . )
کمر شکنی کار پذیرایی و از این جور کارا هم که به عهده ی من و مهشید ( تنها نوه هایی که دختریم ) بود . که البته توی خونه زن عموها و توی مسجد هم زن دایی و خاله ی من کمک می کردن . دستشون درد نکنه   .

مراسم هفته هم که دیروز بود و …..
من دیگه دیروز تا ۱۲ بودم مدرسه زود رسیدم خونه ی مادر بزرگم که داشتن دیگه سفره ی ناهار رو جمع می کردن . سر ناهار بودیم که دیدم مادر خانومی داره با مامان بزرگم ( مامان خودش ) در مورد یه نفر صحبت می کنن . از اینکه پریروز رفتن پیشش هیچیش نبوده اما امروز …..   . کسی که برای همه ی اهل خانواده ی ما و همه ی اهل محل خودشون عزیز بوده . کسی که مثل مادر بزرگم بود . کسی که اینقدر دوستش داشتیم که هممون بهش می گفتیم ” ننه ” و بچه های اونم به مادر بزرگ من می گفتن ” مامان ” ………. دیروز فوت کرد     . الانم مراسم تشییع جنازش هست اما من نتونستم برم  . چون نمی تونم هنوز باور کنم !!!!!!!!

هنوز هیچی رو باور ندارم . حالا میگیم پدربزرگم مریض بود و رفت و راحت شد . دیگه این چرا ؟ چرااااااااااااااااا آخه ؟ ای خدا ؟ چرا همه خوبا رو زود از ما میگیری    ؟

خدا همه رو بیامرزه  .