سی بوشِر هیچکه دِلش مثل مو غمگین نبیده
دل هیچکی مثِ مُو , یه کاسه ی خین نبیده
بخدا وختی که فکرش می کُنم , تَش می گیرُم
هیچکه دردِش مثِ مو , اینهمه سنگین نبیده
اُوِ دِریاش که میگِن شورِن و خِرّه نِمِکن
سی مو مثل شِکِرن , شیرین تر از این نبیده
تو کیچه پس کیچه هاش , وختی که تیفون می پیچه
هیچ غُناهِشتی ایجور دلکش و شیرین نبیده
اَی صِدُوی غِرّه طراقاش شُو بارونی خِشِن
ازو خَش تر بخدا , تاچین و ماچین نبیده
خیلی شهرا نبیده , وختی که بوشِر بیده تِش
مث بوشر زیتَرا شهری خوش آئین نبیده
اگه حالا ایجورِن , غربت غم تو دِلِشن
زیتَرا مثل حالا , اینهمه دل خین نبیده
تُوسّوناش اگه گرمِن , مِگه تخصیر خوشِن
اُو هواش ایجورین , بیخودی همچین نبیده
تو زمسّون عوضش مثل بهارن زمیناش
هر کجا سیل می کنی , بی گل و نسرین نبیده
سی چه میگین کیچه هاش اُوشُلی و پر سَبَخِن
کیچه هاشَم بخدا , ایجور که میگن نبیده
پس اَفتو که بری دل سی بوشِر پر می زنه
خاک هیچ جُوی دیگه دامنگیر و سنگین نبیده
“ دکتر سید جعفر حمیدی – سال ۱۳۷۳ “
سی = برای شو = شب
خین = خون خَش = خوش
تش = آتش زیتَر = زودتر = قدیم
خرّه نمک = بسیار شور زیترا = قدیما
کیچه = کوچه توسّون = تابستان
پس کیچه = پس کوچه سیل = نگاه = تماشا
وختی = وقتی اُوشُلی = گل آلود
تیفون = توفان سبخ = شور
غُناهِشت = صدای ترسناک اَفتو = آفتاب
صدوی = صدای هیچ جور دیگه = هیچ جای دیگر
غُرّه طراق = رعد
**********************
سلام . خوبید ؟ چه خبرا ؟
اینم یکی از شعرای دکتر حمیدی . حالا ایشالا دفعه ی بعدی جوابیه ی این شعر رو می نویسم . البته اگه خدا عمری داد و زنده بودیم .
هوا بس ناجوانمردانه گرمهههههههههههههههه !!!! مردیم . خفه شدیم . اما مگه دست خودشه
؟
امروز جوجه جون ( پسر داییم ) فارغ التحصیلات شد . می بینید تو رو خدا ؟!!!!!! دیر تره همه رفت مدرسه زودتره همه فارغ التحصیل شد . فردا هم توی مدرسشون جشن فارغ التحصیلاتی ( به قول من
) دارن .
خوب ایشالا موفق باشید . دعا برای منم یادتون نره . قربونتون